IndieRocker.net

OK, dus de beschrijving van de mensen de blog lezen "klinkt voor de dansvloer," en u bent dus niet geschikt om er direct te horen. Maar nadat ze gedwongen te luisteren naar de hype soms "XX" (toch, kleine), de eerste gelijknamige album van The xx - geprezen door de critici zijn bang dat hij terecht - kon ik niet vermijden. Ik had om hier te komen en toegeven, tegengegaan dat soms de hype gerechtvaardigd is.

Minimalisme, simpele maatregelen, een verlegen duo van stemmen en een goed uitgevoerde melodieën: dit is het eigenlijk. De xx van de Britse muziek voor degenen die niet willen farofa musical. In "Intro", de opening, was ik geboeid. Eenvoudig, ijle, etherische - en dus volgt de rest van de schijf. Hoe minder klinkende instrumenten tegelijkertijd, hoe beter. De gitaren en monsternemers zorgvuldig ontwerpen van de melodie, de bas doet climão bijna donker, de afwisselende stemmen in harmonie, de vaststelling van de elektronische drums tempo. Het werkte voor mij.

Nu, blijkbaar, zet de koptelefoon, vergeet de hype en luisteren "Crystalized" zonder veel verwachten - zelfs als dit is een soort van harde na dit onderzoek baba-ovo. Maar ik denk dat het gewoon zo kunnen ze niet worden verrast. En als het niet verwonderlijk, althans het zal dienen als een goede chill-out. Of ik ben veel mis!

Audio clip: Adobe Flash Player (versie 9 of hoger) is vereist om te spelen dit audio clip. Download de nieuwste versie hier . Ook U moet JavaScript hebt ingeschakeld in uw browser.

Download